I
Dibalik mimpi, lukisan perang
Mengikis hati para pengungsi
Yang tergolek di tenda-tenda
Di sepanjang perbatasan kemanusiaan
Dengarlah desing peluru !
Saban hari, suaranya begitu parau
Dan aku ingat hari itu:
Anak-anak takan bisa bernyanyi lagi
Mengeja peta dan shalawat
Yang setia melanggam luka
Kepada saban raungan mortar
Angin telah mentasbihkan kematian
Di padang debu penuh sembilu
Hiruplah bau darah, asap mesiu !
Atau lihat sobekan daging yang terpanggang
Pada tubuh perempuan hamil muda
Di Gaja, segala nampak sederhana
Genosida !
II
Ada sujud yang terhenti
Di hari jumat penuh tragedi
Lalu malam merayakan kematian
Di lorong-lorong persembunyian
Ketika rudal ditembakan sembarang arah
Dan mendarat dalam buku-buku sejarah
Tapi takan terbaca olehmu, anakku
Bagaimana bayi-bayi itu menemu ajal
Saat maut menyarangkan banyak peluru
Ke tanah suci yang dijanjikan
Ya, di sepanjang sungai trigis
Beribu nyawa mengalirkan deras tangis
2009
Jumat, 16 Januari 2009
Rabu, 14 Januari 2009
kepada waktu
kepada waktu
selalu saja kutitipkan pesan rindu
tentang malam-malam yang rapuh
namun masih seperti dulu:
kau yang jauh
bahkan terlalu jauh untuk kusentuh
dengan kenangan yang serba dingin
sedingin sajak tanpa kelamin...
selalu saja kutitipkan pesan rindu
tentang malam-malam yang rapuh
namun masih seperti dulu:
kau yang jauh
bahkan terlalu jauh untuk kusentuh
dengan kenangan yang serba dingin
sedingin sajak tanpa kelamin...
Sabtu, 10 Januari 2009
Ajaib
Sajak Sunda

DAARUTTAQWAA*
Di masjid
Kuring palid
Dina hiji walungan dzikir
Nu ngamalir
Ka lebah kiblat
Ngangkleung kuring
Kabandang caah cimata dosa
Rumasa baheula mah mindeng teuleum
Dina leuwi kamasiatan
Basa anteng kokojayan na botol arak
Atawa rucah
Na saban lombang tambakan syahwat
Palid kuring
Ka lebah jempling
Ngangkleung kuring
Na umpalan petengna peuting
Hawar-hawar kareungeu séah sagara
Mapag haté nu ngayambang di muara
Muarana mangrupa duá
Terus ngamalir saméméh anjog
Ka laut kubur
2008
*) ngaran masjid di Kota Tasikmalaya
SAJAM SAACAN JOGJA
Keur Ela Dahlia
Sajam deui nepi ka Yogya, bet kakeueung
Dumadak midang na saban gerbong
Kuring inget ka anjeun
Basa masinis nanyakeun karcis
Basa aya tukang jajaluk namprakeun leungeun
Jeung nu ngamen teu eureun-eureun
Ngawihkeun tresno karo koé
Sajam deui nepi ka Yogya
Nu kasawang mangrupa ringkang pinareup anjeun
Kawas iklan dina Koran, atawa demonstrasi
Mahasiswa nu pageduk jeung pulisi
Basa harga nyemprung ngapung ka alak paul
Ka lebah langit nu nangtawing
Kusabab sieun BBM naek peuting ayeuna
Teu karasa, keclak cimata
Ngaminyak damar na congo ati
Ngahurungkeun saban harepan
Tina obor ruruhit wanci
Peuting ieu urang geus sapuk
Rék ngedalkeun rusiah cinta
Najan ranjang kari bantalna
Najan paké kari simpayna
Sok sanajan sajak ringrang
Henteu weléh méré wirahma
Impian jaga:
Nyiar bakti nya ka gusti
Nyieun bukti jang ka diri
Sajam deui, saacan Yogya nawarkeun pasar
Beringharjo atawa jalan Malioboro
Geus kaangseu parfum anjeun
Geus karasa keueut galentor ciuman anjeun
Mapag kuring di statsion Lempuyangan
Bari imut ngais kakangen
Barudak urang
24 Mei 2008
TETENGGER
(Keur Oto Iskandar di Nata)
Di dieu, aya hujan saban poé
Jeung ibun nyebor batu-batu lukutan
Sabot haté geus kakeueum gulidagna rasa cinta
Lebah akar-akar Kiara nu ngaranggeum
Hiji kuburan di basisir pangjauhna
Di darat pabéja-béja
Di laut anjeun perlaya
Surup muru jajantung
Panon poé pulas bungur
Minding asih nu ngagetih
Jeroeun dada, kingkilaban
Ngariak dina genyasna hujan
Tinggeleber jiga cicika muru pepeteng
Poé nu dikeupeul ku leungeun anjeun
Ngan tulisan sajarah buhun
Mangsa madep ka lebah kiblat
Satukangeun congo sangkur
Ajal ngolébat ngabegal umur
Nu simpe, di dieu, ngan saukur
Panineungan nu angger jeneng
Nulak cangkéng di pencut waktu
Bari ngabar hiji carita
Ngeunaan béntang nu muguran
Lir kararas awi wulung
2008
GALUNGGUNG
Sukma geni nyilalatu, ngahuru
Waktu na saban pencut keusik gunung
Papencrong-pencrong iman jeung nafsu
Nganti balangah sala sahiji
Rék silih rebut haté kulawu
Ti jauhna, satengahing beuti canar
Mesin sénso tinggarerung
Sorana ngaweuh ka langit
Ari langit geus beureuyeung pihujaneun
Kari luncat
Nyawér jerit kai rungkad
Alam téh keur digadabah
Tina suku jeung huluna
Ngan kur lombang ngaborok jawa
Basa ramo-ramo béku
Ngeruk simpé sategalan
Sarta nyulap ampar lahar
Jadi gedong-gedong sigrong
Sukma geni nyilalatu
Galunggung bitu dina haté nu kulawu
2008
BASA MIMITI USUM PAREU LISTRIK
Lampu pareum ti sore kénéh
Saha atuh nu acan mayar rekening listrik?
Boa-boa di garduna aya gangguan?
Nya bisa waé, meureunan kabéntar gelap
Da ti kamari hujan can raat
Kalayan sabar, anjeun ngingkig meuli lilin
Sarta ngahurungkeunna di imah
Tapi geuning budak anjeun mah
Nu umurna genep taun
Teu ieuh hayang ngartieun
Da sinétron karesepna rék diputer
Peuting ayeuna
Bakating keuheul, antukna
Anjeun indit ngajual tv
Sabab iuran sakola can kabayar
Da ceunah arék ujian- atawa-
Nya keun bae masalah éta mah
Da BBM atawa sembako
Nu leuwih penting dibeuli ayeuna
Nya ku duit
Jeung harga diri
2008
CINEHEL
: Idah Jubaedah (alm)
Hiji ngaran, nyitak jelas
Na tetengger kuburan waktu
Nya didinya geus dikureb dipulasara :
Indung kuring!
Taya nu wanoh, harita
Mangsa hujan pipisahan jeung langitna
Hieum ceudeum kaayaan ieu dada
Angin janari, angseu kembang
Nganteur tineung nu beuki keueung
Sagalana jadi simpe, harita
Basa peuting nyalin jinis jadi ibun
Isuk-isuk reumbeuy tungtung jujukutan
Nu ngemploh ngahejo pikir budak pahatu
Baseuh taneuh, sedong-sedong, sirung padung
Mungkas carita tujuh lengkah sabada talqin
Ngabeberah ragragna asin cimata
Hiji ngaran, beuki eces
Na tetengger kai randu
Na geleter hate batu
Jero ngagurat na saban urat
Lain ngaran saukur ngaran :
Indung kuring!
2003
SAJAK
Buku,
Pulpen,
Hurup-hurup,
Jadi kecap,
Jadi kalimah
Jadi catetan, angka-
Angka milu nyaksi sajarah dunya
Ditulis!
Ku kesang jeung mangsi getih
Tuluy sajak ngamalirkeun herang cimata
Ka muara-muara du’a
Kaangseu dosa baheula
Nu ngabugang dina mangsa
2003
KUBUR
Nurih ngaran na tetengger
Teu penting deui urang tatanya
Saha nu lahir leuwih tiheula
2003
KATUMBIRI
Ngaruy!
Hujan poe, sakedapan
Maseuhan jalan
Ti langit, ngolebat
Katumbiri
Melengkung na tungtung jukut
Na rek naon para dewa turun ka dunya
Bari ngabar-ngabar bandera?
2003
(sajak di luhur ieu teh, minangka na mah, respon kuring kana kaayaan sosial pulitik bangsa nu keur nyanghareupan sajarah anyar, nyaeta dina PEMILU 2004)
KANGEN
Kalangkang anjeun, sariak
Layung impenan nu ngempur
Di jomantara hate
Mapaesan simpe poe
Ngemat asih nu ngagetih
Na ieu dada
Ngagambar deui carita lawas
Sajak-sajak nu geus laas
Tapi, anjeun
Lir angin nebak sagara
Ngahiliwir
Teuing ka mana jigna
2003
TADI PEUTING
Sapeupeuting, hujan
Teu raat-raat ngaririncik
Tina jiwa jeung katresna
Nyurucudkeun kesang seuneu
Mangsa angen-angen ngumbara
Di antara langit jeung bumi
Sedeng impian,
Beuki mubus na keukeupan ranggeum ajal
Jeung birahi kaimanan
Sapeupeuting, angin
Nyeah rongkah teu reureuh-reureuh
Na kaceuceub jeroeun sukma
Niupan sahengna getih
Mangsa waktu ditubleskeun
Ka sela waktu anu nyongkab
Najan jerit kanyenyerian
Tingkerelep
Dina sumur kakangen anjeun
Sapeupeuting, taneuh beureum
Ngaliang kubur na implengan
Tapi simpe bet beuki simpe
Sok sanajan dikiruhan
Rawah-riwih dzikir urang
2002
I LOVE YOU
Demi tangkal pangharepan
Anu ngakar dina karempan
: lamun aya waktu keneh pikeun urang neuleumanana
lautan nyaksi Panonpoe
bakal surup na soca anjeun
nu kiwari ceudeum langitna
nunggu peuting gancang datang
mamawa bulan, bari
neuteup kalangkangna anu ngangkleung
balayaran na sagara
sugan jeung sugan
ranggeuyan bentang maruguran
na keukeupan cinta urang
Demi areuy-areuy katineung
Nu ngaranggeum rasa kadeudeuh
: lamun aya kasempetan keur nadahna
mangka hujan moal reuntas turun ka dunya
nyeboran lemah duriat nu hanaang
balas lila kahalodoan
ngibun hate nu rancucut kaanginkeun
ku seah jaman jeung kanistaan
Demi hilir nu micangcam
Panggih ci nyusu na huluwotan
: kuring sadia nyumputkeun wanci
nu tinggal hiji rusiah ati
najan pati dirampas tungtung peso balati
2002-2003
ENDONESIA
Hujan, nyebitan mega
Nu ngangkeub na jero dada
Meupeus simpe ku gelap jeung kingkilaban
Ngabedah-bedah hate nu geus heubeul nyidem rusiah
: rusiahna Sangkuriang jeung Malin Kundang
Geuning lain saukur dongeng
Panganteur nyaah jeung geugeut
Jadi pitapak tina leugeut
Basa hujan anteng maseuhan
Teuneung katineung mangsa katukang
Aya tatit beureum bodas, ngajorelat
Nyamberan tungtung tihang bandera
Gedur seuneu
Ngahebos ketug ratug jajantung
Panas nyongkab na rantengna urat sarap
Ngabebela lebah walikat
Nu geus tatu balas nahan tenggoran batu
: batuna patung Malin Kundang
batuna gunung Sangkuriang
Ngan kiwari, kari rasa
Jeung rumasa nu tinggal sesa
Tingburial kahanjakal na lemah –
Cai nu ku urang dipupusti
Kabanjiran cimata indung
Kasupata cimata indung
2002
TEMBANG PATURAY
Liuh linduh dina tatangkalan peuting
Manglaksa kuricak bentang baranahan
Tingkariceup, bangun anteng ngajak katineung
Nu nampeu na bangbaluh caya bulan
Mapayan mega jeung halimun
Kabawa palid sumilir angin
Ka basisir lamping asih tina ati
Tuluy neumbrag guligahna seah ombak
Panglamunan…….
Anjeun nu labas ingkah ka jomantara
Ilang tapak teu kateang lengkah mangsa
Basa nyanding balayaran pamayang batin
Na tamela nu ngayambang luhur lautan
Nu gumuruh reuntas harepan
Kamelang, kiwari ngancik dina hujan
Ngaririncik maseuhan rasa
Sieun anjeun teu mulang datang
Mayar jangji rek panggih deui
2002
Jumat, 02 Januari 2009
Puisi Indonesia

KILAS BALIK
I
Di semenanjung waktu
Berlewatan kapal usia
Menuju kubur yang mendermaga
Angin adalah peristiwa
Yang menghembus ke saban masa
Dimana layar mengembangkan ragam cerita
Tanpa nahkoda
Dan pastinya, aku
hanya buih ombak
Di lautan penuh gejolak
Terus bergerak dan bergerak
Menyisir hari di tepi pantai kehidupan
II
Kembali ke depan cermin
Hati ini betapa dingin
Aku pandang garis-garis di wajahku
Seperti parit yang mengering
Telingaku masih merekam
Kata-kata dan semua pernyataanya
Dari bibirku, lidahku
Menyimpan warna aneka rasa
Dan hidungku, ya, hidungku
Masih mencium beragam bau
Bahkan aroma dari tubuhmu
Yang selalu mengumbar nafsu
Di depan cermin, kini aku
Dan bayanganku saling memandang
Pada dua bola matanya
Jutaan kenang berlesatan
Gambarnya silih berganti, dan
Memutar balik ingatan
Ke arah sunyi yang abadi
2008-2009
GOLDEN BLUE
Puisi Akhir Tahun)
I
Malam, hujan, aku lenyap
Dari ketiadaan senyap
Di paruh waktu
Mimpi menjelma raksasa rindu
II
Kepergianku kali ini
Adalah sajak akhir tahun
Yang merangkak ke pusat malam ibukota
Lalu rontok bersama derap impian lama
Tapi di Jakarta, aku tak sempat menyapamu
Walau hanya basa-basi sederhana
Musim liburan tiba
Orang-orang berpesta
Tapi apa yang dirayakannya?
Adakah mereka telah bebas dari penjara waktu?
Dari beban kerja sehari-hari?
Atau sekedar lelah mengejar mimpi
Dan menciptakan mimpi itu sendiri?
Seperti biasa, tanjakan Nagreg macet total
Hendak kemana mereka pergi?
Ah, aku sadar kali ini
Kepergianku hanya sajak yang mengalir
Di saban-saban tikungan taqdir
III
Telah kureguk kegelapan malam ini
Bersama liuk penari striptease
Di ruang hati yang terkunci
Dengan ragam khayalan purba
Telah kulupakan dunia
Inilah malamku, malam neraka
Kebebasan yang menghunjam
Tanpa etika
IV
Di kamar ini,
Aku teringat wajah Nina
Dalam senyum liarnya Zyexa
Kawanku, perempuan
Yang selalu memandang bulan
Sebagai kekasih tanpa kelamin
Tapi bagaimana mungkin?
Setahun lalu ia hilang tanpa kabar
Hanya lengking berita angin
Membawanya ke negeri dingin
Setelah muntah di sepatu polisi dungu
Yang setia menodongkan senjatanya
Dengan hati tanpa cinta
Di penjara, katanya, ia terus mabuk
Menghisap candu dari seluruh cerobong waktu
Dan minum arak penderitaan
Tapi bagaimana mungkin?
Di kamar ini, aku terus memikirkannya
Seorang kawan perempuanku
Saat tenggelam
Dalam hangat lenguh nafas
Dari mulut dan hidung Zyexa
V
Di gerbang lift yang menuju ke lantai tiga
Aku disambut kegelisahan
Yang menyapa dengan bahasa paling ramah
Sebagai tuan penghuni rumah
Mari kembali ke masalalu, katanya
Setelah bosan menyusuri lorong waktu
Ya, di room 6 hotel ini, sepertinya
Kutemukan lagi kehidupan sesungguhnya
Ketika wajah-wajah yang manis
Melepaskan semua topengnya
Bahkan baju dan seluruh kemegahannya
Dan berjingkrak
bersama dentam-dentumnya musik
Yang bergolak di saban jiwa
Mari kembali ke masalalu, katanya
Jadilah raja di dunia sementara
Kita sudah sangat mabuk
Sama-sama sempoyongan
Meracaukan ungkapan palsu
Dan menari bagai rumi
Di ruang gerah tanpa lampu
Bersamamu, Zyexa, kau kucemburui
Seperti pada malam pertama
Saat aku merekat diri
Di dalam peluk damai istriku
VI
Di penghujung malam itu
Keringat kita bercampur juga, Zyexa
Ketika senyum kau hentikan di bibirku
Disaat kata tak lagi lahir dari pikiran
Dan tak lagi mau peduli perasaan-perasaan
Serupa hujan yang menyentuh musim kemarau
Kureguk sepi, kengerian dalam diri
VII
Anakku, disinilah ayahmu jatuh
Untuk ke sekian kalinya lagi
Dengan mata yang terpejam
Wajah dan tangan lebam
Mengenang cinta
Membangun rindu impian lama:
Cahaya, aku butuh cahaya !
Classic Hotel-Jakarta, 26 Desember 2008
RAJA PANGGUNG
Di panggung, lelaki itu adalah raja
Yang rakus
Dengan pedang terhunus
Menghunjam langit dan tanah kudus
Serupa cinta yang terbaring
Di atas ranjang penuh beling
Tetapi di luar panggung, raja itu
Hanyalah seorang miskin
Lelaki tanpa kerja
Dengan dapur jarang ngebul
Kecuali kalau pura-pura masak
Merebus batu dan menggoreng
Kegetiran dalam hatinya
Ya, lelaki yang memang mirip
Salah satu wajah presiden kita itu
Hanyalah seorang renta
Yang menunggu episode berikutnya
Ketika maut tak lagi mau
Diajak untuk bersandiwara
2008
BAHASA SENJA
Buat: Ella Dahlia
I
Inilah cinta untukmu, matahari
Yang tenggelam di balik waktu
Dan menjelma raksasa rindu
II
Dimanakah kau kasihku
Saat senja memancarkan kengerian di dadaku
Ketika malam satu persatu lepas
Dari ingatan penuh sembilu?
III
Senja ini, hanya ada kematian
Yang menjulur dari saban pintu rumahku
Tangannya membawa bara
Dan segera membakar lagu-lagu cemburu:
Kekasih, beri aku kepedihan secambuk lagi
Agar maut tak sempat lagi menjemputku !
Tasikmalaya, 28 Desember 2008
KISAH KITA
-Imelda
( I )
Meloncat dari bahu ke punggung jalan
Matamu perak sekilau senja
Mari menonton wayang, katamu
Di alun-alun kota
Dalam manis hujan gerimis
Kudekap hatimu mendekati degup jantungku
Kemudian kita lupakan
Pejiarah yang berlari ke arah malam
Duduklahlah disini, ajakku, dan bersandar
Hujan ini takan mampu mengusir kita
Langit pun senyum
Rerumputan menghentikan dzikir gaibnya
Dan melirik ke arah kita
Dengar, kekasih !
Ada kidung dari panggung
Melagukan kerinduan dan kenangan
Mimpi yang terbit disini
Begitu kelam menapsirkan perpisahan
Sedang kita baru saja merayakan perjumpaan, lalu
Di aroma raflesia, Kumengubur caya bintang
Yang terpagut
Rintih musik dari cintamu
( II )
Deras mengalir semenjak lahir
Matamu sembab terkena sihir
Inilah sepi
Merajai kengerian dalam diri
Perawan, sungguhkah mimpi
Membaptis hari persilangan jiwa kita
Dalam tubuh yang menyatu
Dengan rajam ciuman waktu
Saat lenguh dengus nafas
Tak pernah diam kita redam
Dalam senggama, tuhan melintas
Membawa potret keluarga
Mengirimkan bayang neraka
Wangi api dosa-dosa
Yang pernah kita hisap bersama
Dari tiap kecut anggur rahasia
Bibirmu, pejam nikmat
Di sepanjang basah matamu
Tak pernah habis kutapsirkan
Seperti fajar yang abadi kita simpan
Diam-diam
( III )
Bulan redup memandang
Cahayanya pelan meresap
Jadi warna kecemasan
Di mataku, malam ini
Lengkap sudah kematian
Angin berhenti, pohon-pohon kaku
Mengubah diri jadi patung-patung batu
Namun waktu tetap beranjak
Memutar hari
Menggelar kisah-kisah kembali
Apa yang terjadi ? Katamu
Deras hujan yang kita kemas
Dalam kado pernikahan
Tak akan sampai ke lautNya
Meski sungai airmata masih mengalir
Ke setiap hilir musim tanpa nama
Membuat kita ragu melangkah: maju !
Hatiku yang lelah
Kini masih ingin sendiri
Setelah sunyi mengemarau
Di padang mimpi bergebalau
( IV )
Hari ini akulah luka
Mimpi-mimpi bergegas pergi
Adapun yang diam
Hanya kenangan
Entahlah. Apa yang kupedulikan
Dengan memandang sebilah pisau
Yang mencermin di atas meja
Di depanku, sementara
Ingatan lama mengalirkan darah logam
Pada saban borok fikiran ?
Kau jauh
Amat rapuh untuk disentuh
Tapi tak ada yang harus kulepaskan
Ribuan kata atau sebentuk sajak hitam
Meski resah terus merajam
Kau jauh, kemarilah !
Masih akan kunyalakan pertempuran
Dengan tangan mengepal dendam
Hari ini akulah luka
Tapi masih akan kuat menerima
Secambuk lagi kengerian dalam dada
( V )
Sekali peluk, mungkin cukup
Menetralkan racun impian
Yang terlarut
Di setiap gelas arak memabukkan
Maaf, kekasih
Aku masih belum sadar
Ketika sunyi kita rebahkan
Dengan hati tanpa cinta
Saat kita akan sujud bersampingan
Sepanjang malam
Tasik-Ciamis
KURELAKAN KAU MEMILIH
Kurelakan kau memilih
Raut musim yang selalu melukis hari
Di kedua bola matamu
Meski resah mengukir hati
Jadi bayang fatamorgana
Dan membeku dalam dingin sajak-sajakku
Bagiku, mungkin mimpi hanya gelisah
Kerinduan maha jauh
Pada perbatasan jiwa
Yang tak pernah menemukan ujung senja
Kurelakan kau memilih
Bintang-bintang yang kemerlip di angkasa
Berkilau, membercak mutiara
Mengasingkan serpih waktu
Sebab aku daun berdebu
Tak ingin kasih orang luka
Menyirami layu cintaku
SAJAK POP ICE
Kepada malam, kekasihku
Selalu mimpi kutitipkan
Seperti hujan yang tumpah ruah
Menjelma tangis dalam diri
Tanpa suara, hanya diam
Menekuni kenyataan kamar senyap
Yang terlahir di dalamnya
Wajah bayi mungil kita
Dengan tanda kebesaran di keningnya
Sebagai puisi malam pertama
Aku tahu, hanya ada buku-buku
Dan sebingkai lukisan senja
Dimana hidup di dalamnya
Masadepan tak terbayangkan
Di kamarku, segala saat gelap membeku
Namun masih sehangat rindu
PHOTO PAINTER
Siapakah anak kucing yang termangu
Di pojokkan kota santri yang mambisu
Matanya sayu memandang
Pada jauh kemilau bintang
Enroe ?
Ya !
Di jalanan telah baku kebebasan
Kekerasan. Ia terbaring
Melemaskan kengerian di gang malam
Tapi mimpinya terus saja mengembara
Bagai filsup yang kasmaran
Sebuah lonceng mengerang pelan
Di lehernya, begitu lirih
Kesadaran baru saja dibangunkan
Kuku jiwa runcing menegang
Riuh lagu dari perut keroncongan
Melukiskan kesunyian, dan itulah
Dengkur dzikir paling satir
Yang abadi
PERNIKAHAN
Lelaki itu, sebuah taqdir
Perjalanan yang terbawa
Dari kisah para kembara
Biasa
Bila pagi telah tiba
Ia lari ke arah barat, menghindar
Deras panasnya cahaya fajar
Sambil coba menginjak-injak
Bayang hitam kepalanya yang memanjang
Sendiri
Lelaki itu, siklus hidup
Karma Adam yang tercipta
Sebelum Hawa mengidamkan
Buah dosa yang pertama
Dari sorga
MALIOBORO
Selalu saja, angin
Menawarkan kabar buruk di setiap perjalanan
Pada tubuh yang meringkih ‘nahan sakit
Sementara hampir habis waktu kunjungan
Melawat kota bekas jaman penjajahan
Sia-sia !
Tak sempat direkam sajak untukmu
Setelah satu lembar kartu pos
Dilemparkan ke arah malam
Yang tertahan, sebuah lukisan
Membawaku pada rindu tak beralasan
Seperti layaknya ikan
Yang ditangkar - aquariumkan
Aku pun bimbang
Di suatu keadaan membingungkan
Saat mimpi tak menemu satu jawaban : Tuhan ?
PERPISAHAN
Kulepaskan sayap tahun
Dengan resah
Membiar kenangan terbang
Ke cermin langit
Dalam diri, gairah mendadak pucat
Di selangkang dingin malam
Aku kemas
Masalalu yang mulai getas
Langganan:
Postingan (Atom)